ślimaki nagie na kapusta brukselska

Ślimaki nagie to szkodnik żerujący nocą. W uprawie kapusta brukselska atakują liście zewnętrzne i młode zawiązki główek, wygryzając fragmenty liści i pozostawiając śluz. Skutkiem intensywnego żerowania bywają deformacje roślin, osłabienie wzrostu i obniżenie jakości plonów.

Objawy to wygryzione dziury w liściach, odbarwienia i zmatowienie tkanek, często z obecnością śluzu. Najczęściej żerują na liściach zewnętrznych i dolnych, a przy cięższych infestacjach mogą zagrozić młodym zawiązkom główek, co ogranicza rozwój roślin i wielkość plonu.

Warunki sprzyjające wystąpieniu obejmują wilgotną, łagodną pogodę (temperatury ok. 10–20°C), częste opady i poranną rosę. Błędy agrotechniczne, takie jak zbyt gęsta obsada, brak rotacji roślin, zaleganie resztek pożniwnych oraz monokultura kapustnych, również sprzyjają populacji ślimaków nagich.

Ochrona chemiczna warto rozważyć, gdy populacja przekracza próg szkodliwości i spodziewane straty są wysokie, a inne metody ochrony nie zapewniają skuteczności. Najlepszy moment to okres intensywnego żerowania lub formowania się zawiązków główek. Stosuj środki chemiczne wyłącznie zgodnie z etykietą i w połączeniu z praktykami zintegrowanej ochrony roślin. Więcej o szkodniku na stronie ślimaki nagie.