owies głuchy na pszenica jara
Owies głuchy (Avena fatua) to jeden z najgroźniejszych chwastów w uprawie pszenica jara. Silnie konkuruje z rośliną od wczesnych faz rozwoju, co prowadzi do obniżonego wigoru i opóźnienia kłoszenia. Więcej informacji o tym agrofagu znajdziesz w artykule owies głuchy.
Objawy i straty: w pszenicy jarej owies głuchy powoduje mniejszy wzrost młodych roślin, redukcję liczby źdźeł i opóźnienie tworzenia kłosów. Silna presja chwastu ogranicza dostęp światła, wody i składników pokarmowych, co skutkuje obniżeniem plonu, ciężaru ziaren i jakości ziarna. Niebezpieczny jest zwłaszcza w łanach o wysokiej gęstości chwastu.
Warunki sprzyjające: kiełkowanie najczęściej w warunkach łagodnych temperatur i wysokiej wilgotności gleby, w okresie jesienno–wiosennym. Sprzyja monokultura uprawy, resztki po żniwach, zbyt późny siew oraz wysokie dawki azotu, które pobudzają szybki rozwój chwastu. Częste opady i długotrwała wilgotność tworzą korzystne warunki dla siewu i wzrostu owies głuchy.
Dlaczego i kiedy warto zastosować ochronę chemiczną: przy silnej presji owies głuchy w łanie pszenicy jarej, wczesna interwencja chemiczna ogranicza straty plonu i rozprzestrzenianie nasion chwastu. Zastosowanie środków ochrony roślin powinno być poprzedzone oceną presji chwastu i wykonane zgodnie z etykietą, z rotacją grup chemicznych i właściwymi terminami aplikacji.
Środków: 22