czerń kłosów na pszenica ozima

Czerń kłosów to choroba grzybowa, która szczególnie dotyka pszenica ozima. Atakuje głównie kłosy i ziarna, powodując czernienie tkanek i obniżenie jakości plonu.

Objawy obejmują czarne lub ciemnobrązowe plamy na kłosach i ziarni, zniekształcenia ziaren, osypywanie się ziarna i ogólne osłabienie układu zboża. Skutkiem są mniejsze plony oraz gorsza wartość handlowa i kiełkowalność nasion. Szerzej opisuje się czerń kłosów jako zagrożenie dla ziarna.

Warunki sprzyjające: wilgotna pogoda i deszcze w okresie kwitnienia oraz wczesnego zawiązywania ziarna; temperatura ok. 15–25°C; długotrwała wilgotność, rosa i mgła; monokultura pszenicy ozimej, zbyt gęste zasiewy, ograniczona cyrkulacja powietrza; błędy agrotechniczne, np. późny siew, brak rotacji upraw, nadmierne nawożenie azotem.

Dlaczego i kiedy warto zastosować ochronę chemiczną: interwencja jest najskuteczniejsza w okresie kwitnienia, gdy ryzyko infekcji jest wysokie i prognozy pogody wskazują na długotrwałe wilgotne warunki. Zastosowanie środka chemicznego powinno być zaplanowane zgodnie z etykietą i uwzględniać stopień zagrożenia plonu oraz panujące warunki pogody.

W treści nie wymieniam konkretnych nazw preparatów — pełną listę środków ochrony roślin znajdziesz w katalogu.

Środków: 22