miotła zbożowa na pszenica ozima

Miotła zbożowa (Apera spica-ventis) to jednoroczny chwast, który silnie konkuruje z pszenicą ozimą o światło, wodę i składniki pokarmowe. W uprawie pszenica ozima powoduje zahamowanie wzrostu siewek, skrócenie międzywęzłów i ograniczenie krzewienia, co przekłada się na mniejszą gęstość roślin i niższy plon. Objawy na roślinach pszenicy to żółknięcie liści, spowolnienie wzrostu i opóźnienie kwitnienia; w silnej konkurencji roślina chwastu ogranicza rozwój kłosów i plon ziarny.

Warunki sprzyjające rozwojowi to jesienne i wczesnowiosenne opady, łagodna zima, wilgotne gleby i umiarkowana temperatura. Monokultura zbożowa, zbyt gęsta obsada oraz błędy agrotechniczne (np. zbyt późny siew, zbyt głębokie siew) sprzyjają utrzymywaniu się miotły w łanie i utrudniają jej zwalczanie. Brak rotacji upraw także zwiększa ryzyko jej wystąpienia.

Ochrona chemiczna jest wskazana, gdy miotła zbożowa występuje w liczebności przekraczającej progi ekonomiczne i znajduje się w wrażliwych fazach rozwojowych. Zabieg należy wykonać, gdy miotła ma około 2–4 liście, a pszenica ozima również znajduje się w fazie 2–4 liści. Dzięki właściwie zaplanowanej ochronie chemicznej ograniczana jest konkurencja i chroniony jest plon. Szczegółowe zalecenia dotyczące tego agrofagu znajdziesz w artykule miotła zbożowa.

Środków: 59