mszyca zbożowa na pszenica ozima
Mszyca zbożowa (Sitobion avenae, Rhopalosiphum padi) to groźny szkodnik w uprawie pszenica ozima. Żeruje na liściach, źdźdłach i organach kwiatostanowych; roślina słabnie: liście skręcają się, żółkną, młode pędy rosną wolniej. Na liściach i źdźdłdach często pojawia się lepka wydzielina (honeydew), sprzyjająca czarnej pleśni i osłabiająca fotosyntezę. Na kłosach mogą występować uszkodzenia ziarna i obniżenie masy plonu. Mszyca zbożowa jest także wektorem wirusów roślin, w tym BYDV, co dodatkowo ogranicza plon.
Warunki sprzyjające: pora roku – koniec zimy i wczesna wiosna; łagodne temperatury (12–20°C) i umiarkowana wilgotność; błędy agrotechniczne, takie jak nadmierne nawożenie azotem i zbyt gęsta roślina; monokultura upraw zbożowych na dużych areałach oraz resztki pożniwne w pobliżu pola; rośliny w dobrej kondycji są mniej podatne na silny atak.
Ochrona chemiczna jest wskazana, gdy obserwuje się szybki wzrost liczby mszyc i rosnące ryzyko strat plonu, zwłaszcza w okresie intensywnego wzrostu i tworzenia ziarna. Wybór środka i sposób zastosowania powinny być dostosowane do warunków pola i etykiety. Ze względu na możliwość przenoszenia wirusów, interwencja chemiczna jest często uzasadniona przy przekroczeniu progu szkodliwości. Więcej informacji znajdziesz w artykule o mszyca zbożowa.
Środków: 20