trojszyk ulec na pszenica

Trojszyk ulec to szkodnik występujący w uprawie pszenicy. Żeruje na częściach nadziemnych roślin, przede wszystkim na liściach i częściach kłosonośnych, co prowadzi do uszkodzeń tkanek. Objawy obejmują drobne plamki i przebarwienia liści, żółknięcie, a w cięższych przebiegach nekrozy, skrócenie liści i osłabienie roślin; na kłosach mogą występować wadliwe ziarniaki. W efekcie spada fotosynteza, plon i jakość ziarna.

Warunki sprzyjające: preferuje ciepłe, stabilne okresy (około 18–25°C) wiosną i wczesnym latem, umiarkowaną do wysokiej wilgotność oraz występowanie monokultury pszenicy i pozostawionych resztek po żniwach. Gęsty siew, wysokie dawki azotu i słabe naturalne wrogi sprzyjają szybkiemu rozwojowi populacji.

Kiedy stosować ochronę chemiczną: interwencję uzasadniają przekroczenia progów szkodliwości i szybkie namnażanie się szkodnika w roślinach. Najkorzystniejsze zabiegi są w okresie od 2–4 liści do początków kwitnienia. Działania chemiczne powinny być zgodne z etykietą, uwzględniać warunki pogodowe i planowany plon, aby ograniczyć wpływ na środowisko i zapylacze.

Aby uzyskać więcej informacji o zagrożeniu, zobacz artykuł trojszyk ulec.