ślimaki nagie na pszenżyto jare

Ślimaki nagie to szkodniki gleby, które w uprawie pszenżyto jare żerują głównie wieczorem i w nocy. Atakują młode siewki oraz część łodyg i młodych liści; w cięższych przypadkach niszczą korzenie i podstawę roślin. Objawy to poszarpane brzegi liści, wilgotne przebarwienia, a w konsekwencji osłabienie wzrostu i obniżenie plonu.

Czynniki sprzyjające to wysoka wilgotność gleby i powietrza, długie okresy zwilżenia po deszczach i umiarkowana temperatura (około 10–20°C). Najwięcej szkód występuje w młodych plantacjach po siewie, w warunkach monokultury, z dużą ilością resztek pożniwnych oraz w glebie sprzyjającej migracji ślimaków. Pora roku: wiosna i wczesne lato; błędy agrotechniczne, takie jak zbyt gęsta obsada, nieprawidłowa głębokość siewu czy brak resztek pożniwnych, również sprzyjają żerowaniu.

Ochrona chemiczna jest uzasadniona, gdy szkody są widoczne i liczba szkodników przekracza próg ekonomiczny. Stosowanie środków chemicznych powinno być prowadzone w sposób zintegrowany, z uwzględnieniem ochrony środowiska i drapieżników, zgodnie z etykietą. Największą skuteczność osiąga się przy aplikacjach wieczorem lub w nocy, gdy ślimaki są aktywne. Więcej informacji o szkodniku znajdziesz na stronie ślimaki nagie.