larwy stonki ziemniaczanej na ziemniak
Larwy stonki ziemniaczanej to poważny szkodnik uprawy ziemniaka. Żerują głównie na liściach, wygryzają miąższ między nerwami, co prowadzi do defoliacji. Skutkiem jest spadek fotosyntezy, zahamowanie wzrostu roślin i w cięższych przypadkach znaczny spadek plonu oraz pogorszenie jakości bulw. Objawy to żółknięcie liści, wygryzanie miąższu między nerwami i obecność jaj na spodniej stronie liści. Więcej o tym szkodniku znajdziesz w artykule larwy stonki ziemniaczanej.
Warunki sprzyjające: ciepłe, słoneczne okresy wegetacyjne, temperatura około 18–28°C i stosunkowo wysoka wilgotność powietrza. Monokultura ziemniaka, brak rotacji upraw, duża gęstość roślin oraz ograniczony monitoring sprzyjają szybkiemu namnażaniu się szkodnika. Błędy agrotechniczne, takie jak nadmierne nawożenie azotem, późne zabiegi ochronne i pozostawianie resztek pożniwnych, również podnoszą ryzyko masowego wystąpienia.
Dlaczego i kiedy warto zastosować ochronę chemiczną: interwencja jest wskazana przy widocznej intensywnej defoliacji i dużej liczbie larw na roślinach; wczesna interwencja ogranicza straty plonu i ryzyko uszkodzeń bulw. Stosuj środki chemiczne zgodnie z etykietą i lokalnymi wytycznymi, uwzględniając rotację środków i ochronę środowiska.
Środków: 16